dinsdag 30 augustus 2011

Pinkabella Cupcakes


Momenteel ben ik in Seattle, waar ik het geluk had een vestiging van Pinkabella Cupcakes tegen te komen. Ik vond het zo schattig, dat ik het jullie niet wilde onthouden! Het ziet er van buiten al uitnodigend uit.
Je loopt meteen tegen een selectie perfect geicete cupcakes aan.
Hoe kun je hier nou uit kiezen? Ik ben uiteindelijk gegaan voor 'Triple Chocolate'. Die kun je binnen aan een van de lieflijke tafeltjes opeten.
Of je neemt hem zoals ik 'to go' mee!
In volle glorie:
Het belangrijkste natuurlijk: hoe is de smaak? In één woord: goddelijk. Misschien wel de beste cupcake die ik ooit gehad heb. Vooral het cakeje zelf was fantastisch, met kleine stukjes chocolade erin. De winkelbeleving was ook erg geslaagd. Ze verkopen allemaal leuke cupcakespulletjes (kon ik die cupcake tea-for-one maar meenemen!) en zelfs losse 'frosting shots' voor de ware liefhebber. Ook ben ik erg jaloers op de lichtroze KitchenAid mixer van de eigenaresse. Ik begin nu alvast met sparen voor mijn eigen exemplaar! Ik kan me niet herinneren dat ik zo'n cupcakewinkel in Nederland ben tegengekomen, maar ik ben er ook nooit naar op zoek gegaan. Hebben jullie tips?

maandag 22 augustus 2011

Mededeling: naar Vancouver!


Een tijdje geleden heb ik het al aangekondigd, en nu is het eindelijk zover: morgenochtend vroeg vertrek ik naar Vancouver! Ik ga daar studeren tot eind december en heb daar enorm veel zin in. Het verhuizen van mijn spullen naar mijn ouders was nogal een klus en toen viel pas echt op hoeveel bakspullen ik heb. Een kleine impressie:
Dat is ongeveer 40 liter aan uitstekers, twee dozen versiersels en nog een doosje waar ik normaal gesproken een voorraad poedersuiker in bewaar. Daarnaast heb ik nog een volle verhuisdoos met bakvormen en een verhuisdoos met al mijn cupcakespullen, kleurtjes en nog wat bakdingen. Dat kan natuurlijk niet allemaal mee, aangezien ik vier maanden uit twee koffers moet leven. Na lang nadenken heb ik besloten de volgende spullen mee te nemen:
Mijn spuitmondjes heb ik uit hun mooie bewaardoos gehaald om ruimte te besparen. Verder adapters en siliconen dopjes, een fondantroller, een paletmes, wegwerpspuitzakken en mijn favoriete uitstekers (dit was de moeilijkste keuze): verschillende maten rond en vierkant omdat die zo veelzijdig zijn en de pi- en Parthenonuitstekers omdat die met mijn studies te maken hebben. Kleurstofjes gaan bewust niet mee omdat mijn doosje bijna op is, dus ik haal daar een nieuwe. Verder ben ik vergeten om de bakjes waarin ik mijn chocoladetoetje maak op de foto te zetten. En dat is alles! Dit is zelfs al een beetje veel, het neemt veel kostbare ruimte in mijn koffer in... maar ik kan simpelweg niet zonder! 

Wat betekent dit voor deze blog? Het zal misschien even duren tot de volgende update, maar ik ben zeker van plan deze blog bij te houden. De berichten zullen misschien over andere dingen gaan, zoals taartenwinkels die ik daar bezoek. Ook ben ik van plan eindelijk de Wilton cursussen te gaan volgen en daar zal ik ook over schrijven. Verder wil ik eens royal icing met meringue poeder in plaats van eiwitpoeder gaan maken, omdat veel ervaren koekjesversierders hierbij zweren. Dat poeder is veel makkelijker te verkrijgen in Canada en ik ben benieuwd of de royal icing dan betere eigenschappen heeft. En verder hoop ik ook nog af en toe gewoon koekjes te maken zoals ik nu doe, ik neem niet voor niets mijn favoriete spulletjes mee! 

zaterdag 20 augustus 2011

Hartjes a la The Biscuiteers


In The Biscuiteers Book of Iced Biscuits dat ik gisteren recenseerde (zie hier) kwam ik heel schattige Valentijnskoekjes tegen en die vond ik zo leuk dat ik ze rechtstreeks heb nagemaakt. Wat meer uitleg over de precieze technieken had ik wel op prijs gesteld, maar achteraf was het erg simpel en leuk om te doen! Door de tip van de oven waar ik gisteren over schreef te gebruiken, ging dit ook een stuk sneller dan normaal!

Allereerst natuurlijk de koekjes. Ik heb de middelste drie maten uit het volgende setje gemaakt:
Omdat ik door de beknopte beschrijving in het boek twijfelde of het wel in een keer zou lukken, heb ik twee van deze bakplaten vol met hartjeskoekjes gemaakt:
Ik ben begonnen met vier spuitzakken royal icing: wit en lichtroze, beide in dunne en medium consistentie. Het leuke is dat dit alle icing is die ik heb gebruikt, ik zal zo uitleggen hoe dat kan!
Alles klaar voor de start:
Ik zal de uitleg doen per koekje, maar dat is niet hoe ik het heb gemaakt. Ik heb eerst alle basislagen gedaan:
Toen heb ik de overgebleven royal icing in twee mengkommen gedaan en poedersuiker toegevoegd totdat ik stevige consistentie had. Aan de roze heb ik meer roze kleurstof toegevoegd en een beetje rood om hardroze te krijgen. Van de witte heb ik het grootste deel in een spuitzak gedaan en de rest lichtgroen gekleurd. Zo kon ik alle icing die over was van de eerste laag gebruiken voor de details!
Al deze koekjes maak je ongeveer hetzelfde. Om met een witte te beginnen: teken eerst een lijntje met tip 2 met medium icing op ongeveer een halve centimeter van de rand van het koekje.
Dit heb ik voor alle koekjes achter elkaar door gedaan. Vul het koekje dan met dunne icing met tip 3. Dit kun je voor drie koekjes tegelijk doen (afhankelijk van hoe dun je icing precies is). Indien nodig kun je de icing met een satéprikker in alle hoekjes duwen.
Wanneer dit gedroogd is (deze keer dus een half uur op 70 graden in de oven), kun je met het echte versieren beginnen. Ik heb eerst een 'ruffle' randje gemaakt met stevige hardroze icing. Je icing moet stevig zijn omdat anders alle detail meteen wegsmelt. Ik heb tip 3 gebruikt en heb het spuitmondje gewoon omhoog en omlaag bewogen terwijl ik langs de rand ging. Voor het beste resultaat kun je dit beter niet in één beweging doen, maar af en toe stoppen en het koekje draaien zodat je het telkens onder dezelfde hoek doet. 
Zet dan tip 2 op je spuitzak en spuit zes paar 'roosjes'. De roosjes maak je door een klein cirkeltje te tekenen, daar een kleiner cirkeltje op en tot slot nog een klein dotje royal icing, allemaal in één beweging. Heel simpel dus. Het worden niet bepaald realistische rozen, maar door de blaadjes erbij wordt er genoeg suggestie gewerkt!
Voeg tot slot met stevige groene icing, wederom met tip twee, 'blaadjes' tussen elk paar rozen toe.
Ik merkte dat het randje nog het meest tijdrovend was, die roosjes waren zo gebeurd. Een leuke en eenvoudige versiering die op heel veel koekjes leuk staat! 

Bij het volgende koekje begin je met een roze basis en maak je er een witte 'ruffle' omheen, weer tip 3 en stevige royal icing.
Dan eerst met tip 2 hardroze roosjes - laat genoeg ruimte ertussen open, bij mij vond ik het al erg krap!
Daartussen witte.
En na even drogen voeg je ook hier groene blaadjes toe.
De grootste maat koekje is iets meer gepimpt, maar het is weer hetzelfde principe. Maak een basislaag op ongeveer een centimeter van de rand.
Laat dit drogen en begin dan met een wit randje, dat je ook weer even laat drogen.
Voeg hier een hardroze randje aan toe en zorg dat het niet teveel overlapt met de witte.
Dan aan de binnenkant een rijtje hardroze roosjes.
En de blaadjes mogen natuurlijk ook hier niet ontbreken, anders ziet niemand dat het rozen moeten voorstellen!
Het kleinste koekje wordt gemaakt met een andere techniek: drop-in flooding. Maak één koekje tegelijk. Begin met een basislaag en vul het koekje zo min mogelijk, zodat het straks niet overstroomt.
Voeg dan direct druppels dunne witte royal icing met tip 3 toe. Werk snel, zodat de icing helemaal versmelt en het oppervlak uiteindelijk vlak wordt!
Voeg ook hier met tip 3 een wit randje toe. 

En dat was het! Wat close-ups op een gezellig roze achtergrondje:
En alle soorten bij elkaar:
Ja, ik ben een beetje losgegaan met de foto's... ik vond ze zo schattig! Helaas kan het boek niet mee naar Canada, maar er staat heel veel inspiratie in voor leuke koekjes om na terugkomst te maken. Dit is waarschijnlijk mijn laatste projectje voordat ik vertrek, binnenkort zal ik een mededeling doen over hoe het verder gaat met deze blog terwijl ik in Canada ben!

vrijdag 19 augustus 2011

Recensie: The Biscuiteers Book of Iced Biscuits


Onlangs heb ik als cadeautje voor mezelf The Biscuiteers Book of Iced Biscuits (Nederlands: De mooiste koekjes van de Biscuiteers) door Harriet Hastings en Sarah Moore (oftewel: de Biscuiteers) besteld. Bij bookdepository.co.uk is deze nu voor net iets meer dan een tientje te bestellen. Van de week ben ik er mee aan de slag gegaan en een recensie leek me wel op zijn plaats!

Het boek begint met een kort verhaaltje over de Biscuiteers zelf, waar onder andere in staat dat dit Britse duo hun koekjes in allerlei chique warenhuizen verkoopt. Dan volgt een korte beschrijving over het bakken van koekjes en het maken van royal icing. Dit deel is wat summier, er wordt niet zo duidelijk uitgelegd hoe je de verschillende diktes icing kan maken. Wel heb ik er een handige tip uit gehaald om te voorkomen dat koekjes door de laag icing erop zacht worden. Ze raden aan ze een half uur in een oven op 50-70 graden te leggen. Hierdoor droogt de icing snel op en wordt het koekje niet zo zacht door het vocht in de icing. Dit lijkt me bovendien heel handig voor tijdens het werken: nu laat ik koekjes soms een dag drogen voordat ik details aanbreng, maar doordat de icing hiervan sneller hard wordt, kan ik ook veel sneller verder met versieren!

Daarna volgt nog wat meer informatie over het kleuren en bewaren van royal icing, met een prachtige foto van allerlei kleuren royal icing. Die wil ik wel als wallpaper! Vervolgens wordt uitleg gegeven over de verschillende spuitzakken en volgen er foto's van de belangrijkste technieken, onder andere lijnen maken, vullen, glitters aanbrengen, schrijven en dusten. Dit is echter buitengewoon beknopt, er staan steeds maar twee of drie zinnen toelichting bij. Dan volgen er heel veel koekjesrecepten, die helaas niet zo bruikbaar zijn omdat ze allemaal 'golden syrup' gebruiken. Bij mijn weten is dat in Nederland niet verkrijgbaar, of weet iemand misschien een goede vervanging?

Dan komt waar het boek echt om draait: talloze voorbeelden van koekjes versierd met royal icing. Ze zijn onderverdeeld in verschillende secties. Een leuk detail is dat elke sectie begint met een foto van een koekje met daarop de naam van de sectie geschreven in royal icing. 'Festive & Seasonal' bevat koekjes voor feestdagen zoals Kerstmis (inclusief een eenvoudige maar spectaculaire koekjesboom), Halloween, Pasen, Valentijn en Moederdag. 'Special Occassions' bevat ideeën voor babykoekjes, verjaardagen, verhuizingen en bruiloften. Bij 'Themes' worden heel diverse koekjesideeën behandeld, waaronder cupcakekoekjes, allerlei dieren, modekoekjes, schoolkoekjes, circuskoekjes, sportkoekjes, stedenkoekjes (Londen, New York, Parijs) en zomerkoekjes. In 'Little Biscuiteers' worden tot slot enkele koekjes in kinderthema gepresenteerd. Het boek sluit af met sjablonen en tips voor het inpakken en vervoeren van koekjes.

Het belangrijkste deel is dus het deel met inspiratie voor koekjes. Het is buitengewoon uitgebreid: meer dan 90 bladzijden! Op twee pagina's naast elkaar staat telkens links of rechts een foto van bij elkaar passende koekjes en op de andere pagina aanwijzingen over het maken ervan. Allereerst de foto's: die zijn bijna stuk voor stuk adembenemend mooi. De koekjes zijn telkens leuk neergelegd, daar is echt over nagedacht. Het ligt valt mooi en alle koekjes komen prachtig uit. Ik kan hier uren naar kijken en dit is ook echt een boek om aan gasten die geïnteresseerd zijn in je koekjeshobby te showen. De hoeveelheid verschillende koekjes is ook indrukwekkend. Dit boek biedt enorm veel inspiratie en het blijft maar doorgaan. Dit is naar mijn mening echter ook de belangrijkste functie van het boek: inspiratie geven. De uitleg is namelijk steeds erg beknopt. Er zijn geen stap-voor-stap foto's en ik mis bijvoorbeeld een uitleg over hoe je precies de roosjes of 'ruffles' moet spuiten: wat voor spuitmondje, welke beweging? Ook gebeurt het wel eens in de (oh zo mooie) foto's dat koekjes elkaar overlappen, waardoor je niet alle details op een koekje kan zien (zoals bijvoorbeeld het achterste huisje op onderstaande foto).
Voor iemand die net begint met royal icing is dit boek daarom naar mijn mening niet zo geschikt: er is weinig uitleg over hoe je daadwerkelijk met royal icing werkt en de beschrijving van het maken van de koekjes is erg kort. Een boek als Cookie Craft is in dat geval meer geschikt. Voor iemand met meer ervaring is dit echter een heel leuk cadeau: er staat enorm veel inspiratie in, de foto's zijn erg mooi en met een beetje ervaring is vaak zelf wel aan te vullen hoe het koekje precies gemaakt is. Of dit een aanrader is of niet hangt er dus vanaf hoe vaak je al met royal icing gewerkt hebt, maar voor op de koffietafel beveel ik dit boek sowieso iedereen aan!

zondag 14 augustus 2011

Appelcupcakes


Hier is iets misgegaan. Toen de eerste paar cupcakes gedecoreerd waren kwam mijn moeder - normaal gesproken mijn grootste fan - namelijk kijken en ze vroeg wat het voorstelde. Dat was eigenlijk al erg genoeg, maar het ergste moest nog komen. Mijn antwoord: "Een appel!" Haar reactie:

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA

En zo nog even verder. Toen ze eindelijk bedaard was vertelde ze waar zij het op vond lijken: een grasveld met een blaadje erop. En eigenlijk snap ik het wel. Want wat zijn appels? Rond. Mijn eerste cupcakes waren daarentegen nogal... plat.
Gevalletje 'idee was leuk, uitvoering wat minder'. Ik heb besloten er toch over te posten, om uit te leggen hoe je ze beter kan laten lukken en om te vertellen over het zelf kleuren van suiker. En mocht iemand ooit een cupcake willen maken die er uit moet zien als een grasveld met een blaadje erop, dan kan ik precies vertellen hoe dat moet. Ik heb varianten op deze cupcake al op meerdere websites gezien, een recente (beter gelukte) versie is hier te vinden. 

Het begon met het uitzoeken van een goed cupcakepapiertje. Ik wilde graag effen rood of effen groen en het liefst van House of Marie. Ik heb die kleuren namelijk wel van bijvoorbeeld dr. Oetker, maar die vind ik niet mooi van kleur na het bakken en bovendien laten ze los. Deze groene met witte stipjes waren de beste die ik kon vinden. Zonder die stipjes was het al wat overtuigender een appel geweest. Wel moet ik opmerken dat deze keer de papiertjes tot mijn verbazing wél loslieten. Ik heb dit nog nooit gehad bij House of Marie, misschien is er net iets mis met deze groene? Hoe het ook zij, eerst heb ik de cupcakes gebakken met de overheerlijke mix van Funcakes. 250 gram mix, 2 eieren en 125 gram boter. Inderdaad, niks geen toepasselijke appelcupcakes, daar was ik te lui voor.
Omdat ik graag bolle cupcakes wilde heb ik er in plaats van de aanbevolen 10-12 maar 8 gemaakt met deze hoeveelheid mix.
Ze kwamen inderdaad prachtig bol uit de oven!
Maar eenmaal afgekoeld zijn ze treurig genoeg weer ingestort. Echt jammer, want dat had heel makkelijk het bolle effect van appels gegeven. Heeft iemand tips hoe je bollere cupcakes kan krijgen? 

Tijdens het bakken heb ik alvast de vulling gemaakt. Ook lekker simpel, met de mix voor gele room van dr. Oetker. Een half zakje mix met 200 ml water is alles wat je nodig hebt en levert veel meer gele room op dan je nodig hebt voor een paar cupcakes, ik denk dat je er makkelijk 24 mee kan vullen.
Minuutje mixen:
Dit is mijn favoriete vulling, ik vind het heerlijk en het past goed bij het cakeje. En het is makkelijk om te maken. Enige nadeel is dat de cupcakes daardoor in de koelkast bewaard moeten worden. Vullen doe ik met een extra lang spuitmondje.
Die doe ik in een druk-en-sluit-zakje (bevestigd met een elastiekje) en dan steek ik er vijf keer mee in elk cupcakeje.
Op deze foto kun je ook een beetje zien hoe erg mijn daarvoor nog zo mooi bolle cupcakes zijn ingestort.

Tijdens het bakken heb ik ook voor het eerst zelf suiker gekleurd. Dit is echt heel eenvoudig. Doe de benodigde hoeveelheid suiker in een druk-en-sluit-zakje en doe daar de gewenste kleurstof bij. Ik heb leaf green van Wilton toegevoegd met behulp van een satéprikker.
Draai het zakje dicht en doe alsof de suiker een stressbal is: flink kneden. Voeg tussendoor indien nodig meer kleurstof toe. Een kind kan de was doen. Na een tijdje had ik dit:
Helaas leek dit niet heel goed op de kleur groen van de papiertjes, dus heb ik wat geel toegevoegd.
Helaas is het niet de goede kleur groen geworden, wat het appeleffect ook verpestte. Maar in elk geval was het leuk om een keer zelf suiker te kleuren, vooral omdat het zo eenvoudig was. 

Voor de blaadjes heb ik een klein balletje fondant gekleurd met Sugarflair's Foliage Green Extra. Dit is een geconcentreerde gel paste, waardoor maar een heel klein beetje kleurstof nodig is voor een diepe kleur.
Daar heb ik vervolgens blaadjes uitgestoken en met een tooltje heb ik een lijntje toegevoegd. Voor nerfjes was ik helaas te lui.
Als ondergrond voor de suiker en om de cakejes wat boller te maken heb ik kaneel-botercrème gemaakt. Ik begon met een basisrecept botercrème: 250 gram boter (een pakje) met 250 gram poedersuiker (een bus) en een eetlepel vanille-aroma.
Daarna heb ik naar smaak kaneel toegevoegd, ik denk uiteindelijk vijf theelepels.
Tot slot heb ik geprobeerd dit dan de kleur groen van de cupcakepapiertjes te maken, helaas is dit ook jammerlijk mislukt. Met een bruine ondergrond is het ook moeilijk om felgroen te maken...
Dit bleek trouwens ook veel te veel te zijn, met de helft was het ook prima gelukt.

Dan het in elkaar zetten. Doe een klodder botercrème op de cupcake en strijk dit glad met een paletmes.
Hier maakte ik de laatste fout. Ik ben zelf niet zo dol op botercrème en het is heel hoog tijd dat ik met ander frostings ga experimenteren. Bijvoorbeeld ganache. Maar omdat ik dus niet houd van een hap botercrème, wilde ik niet met behulp van die botercrème alsnog een bolle appel maken. Uiteraard had ik dit gewoon wel moeten doen. In elk geval voor eentje voor op de foto voor op deze blog... Dit was mijn laatste kans om de boel te fixen, maar ik heb het niet gedaan. Na dus een platte cupcake te hebben bestreken met botercrème heb ik ze in een schaaltje met de (verkeerde kleur...) groene suiker gedaan.
Steek er tot slot een stukje zoute stengel in als steeltje en plak met een beetje water het blaadje van fondant vast.
Tot zover de niet zo appelige appelcupcakes, hopelijk heb ik nog tijd om iets beters op deze blog te zetten voordat ik naar Canada ga!

Edit: en wat dacht mijn vader dat het voorstelde? "Een berg! Met een antenne erop!" En toen ik zei dat het een appel was: "Oh eh, maar ze zijn vast heel lekker!"
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...