vrijdag 25 mei 2012

Boltaartje à la Peggy Porschen


Onlangs is er een nieuw boek van Peggy Porschen uitgekomen, Boutique Baking. Het is een heel ander boek dan haar eerdere boeken. Haar vorige boeken draaiden vrijwel alleen maar om het versieren, terwijl in Boutique Baking vooral aandacht wordt besteed aan lekkere recepten. Desalniettemin staan er weer wat schattige versierde koekjes, cupcakes en taarten in en vooral één bepaald boltaartje vond ik erg leuk. Het zag er ook niet al te moeilijk uit, als je het bijbehorende recept en de wat ingewikkelde constructie van de boltaart uit repen taart niet uitvoert - ik heb gewoon een mix gebruikt en de taart in een Blanda gebakken. Ik heb maar één keer eerder boltaartjes gemaakt, jaren geleden, en dat ging toen erg moeizaam, maar dit project is me enorm meegevallen!
Ik heb het werk in tweeën gesplitst: de avond van tevoren heb ik al het voorbereidende werk gedaan en de volgende ochtend al het versieren. Beide delen duurden ongeveer een uur. Eerst  heb ik de taart zelf gebakken. Ik had geen biscuitmix, dus ik heb gewoon cupcakemix gebruikt: 100 gram mix (van Funcakes), 1 ei en 50 gram boter. Dit was uiteindelijk net wat weinig voor de Blanda van 12 cm, een volgende keer zou ik net een heel klein beetje meer maken.
Ik heb hem 40 minuten op 160 graden gebakken.
Als zo'n boltaartje uit de oven komt, lijkt het wel een heel iel mini-taartje. Als hij eenmaal bekleed is, valt dat echter best mee. Je haalt er makkelijk vier stukjes uit, en omdat deze variant meer een veredelde cupcake is dan een taart, is het nog vrij machtig ook.

Tijdens het bakken heb ik alvast de royal icing gemaakt, omdat donkerbruin best een lastige kleur is om te maken. Als je de icing wat tijd gunt om door te kleuren, heb je uiteindelijk een diepere kleur. Ik heb ongeveer een halve bus poedersuiker met één eetlepel meringue poeder gebruikt en daar voor de basiskleur wat espressopoeder bij gedaan.
Vervolgens heb ik steeds kleine hoeveelheden water toegevoegd tot het medium dikte had (iets vloeibaarder dan tandpasta).
Daarna heb ik er nog blauw, rood en bruin van Wilton bij gedaan. Dit gaf geen heel diepe kleur, misschien dat ik eens een keer de bruine kleurstof van Sugarflair probeer. Na het mengen heb ik de icing afgedekt met vershoudfolie en het een nachtje laten staan, de volgende ochtend was het gelukkig dieper van kleur geworden.

Tot slot heb ik de avond van tevoren alvast de bloemetjes gemaakt. Hiervoor heb ik een hele handige mold van Blossom Sugar Art. Het bestaat uit twee delen: een metalen uitsteker en een siliconenmold die bestaat uit twee delen. Rol eerst je fondant uit. Doe dat niet al te dun, anders maakt de mold een gat in het midden van je bloem. Ik heb de Wilton rolstok gebruikt met de paarse afstandsringen, dat gaf een goede dikte. Steek vervolgens bloemetjes uit met de uitsteker.
Het uitgestoken bloemetje leg je op de ene helft van de mold, de andere kant druk je er zachtjes op, en voilà, klaar is je bloem, met structuur en al!
Het werkt ontzettend snel en als je een beetje Crisco in de mold smeert, haal je de bloemetjes er eenvoudig uit. Om te zorgen dat de bloemetjes niet plat op zouden drogen, heb ik ze in een schilderspaletje gelegd. Je kan ze bijvoorbeeld ook in een eierdoos te drogen leggen, of in speciale flower formers.


Ik had nog wat Swiss Meringue Botercrème in de vriezer, die heb ik de avond van tevoren eruit gehaald. Vervolgens ging ik de volgende ochtend een deel mixen. Eerst zag het er heel vreemd uit: het had een hele rare structuur met allemaal brokken en het werd van het mixen ook nog knalroze in plaats van het originele lichtroze.
Op de foto is de gekke structuur alweer een beetje opgelost, maar je ziet wel het kleurverschil tussen de oorspronkelijke kleur (links) en de kleur tijdens het mixen (rechts). Ik heb het maar even door laten mixen en gelukkig loste dit het vanzelf op: na een paar minuten werd de kleur weer licht en was ook de zachte structuur van de oorspronkelijke SMB weer terug. Heel mysterieus.

Ik heb het taartje simpel gevuld met een laagje jam. Eerst heb ik het bolletje met de taartzaag gesneden - dit kan natuurlijk ook met een scherp mes.
Vervolgens heb ik een beetje SMB in een druk-en-sluit-zakje gedaan, daar een puntje afgeknipt en daarmee een 'dijkje' gespoten. Daarna heb ik er wat jam in gelepeld.
Toen heb ik de bovenkant er weer op gedaan en was het tijd om een dun laagje SMB over het hele taartje te smeren, zodat de fondant blijft plakken. Ik heb het taartje hiervoor op een draaischijf gezet. Ook heb ik de SMB met water wat verdund, om te voorkomen dat de taart door de stevige SMB kapot word getrokken (dit gebeurde bij mijn enige eerdere poging tot het maken van boltaartjes). Eerst heb ik met een spatel een ruime hoeveelheid SMB aangebracht.
Vervolgens heb ik met de spatel de SMB wat naar beneden gewerkt, zodat het hele taartje bedekt was met SMB. Bij deze stap is het vooral van belang op te letten dat je met de spatel alleen maar SMB aanraakt en nooit de taart zelf, anders komen er kruimels in je botercrème.
En vervolgens heb ik er met de spatel weer zoveel mogelijk SMB afgeschraapt. Je hebt alleen een dun laagje nodig om de fondant te laten plakken en om eventuele oneffenheden in je taart weg te werken.

Toen dit laagje erop zat, werd het tijd voor de bekleding van fondant. Peggy Porschen bekleedt met een laag fondant en marsepein, dat is typisch Engels. Ik vind dat echter veel te zoet, dus ik heb gewoon één laagje fondant gedaan. Ik wist niet hoeveel ik nodig had, dus ik heb één pakje van 250 gram gekleurd, met een heel klein beetje perzik en geel van Wilton. Echt maar een puntje van een satéprikker, ik wilde maar een licht kleurtje. Dit heb ik vervolgens uitgerold tot een flinke lap. Die lap heb ik over mijn deegroller gedrapeerd.
Door de fondant over de roller te draperen, kun je de fondant makkelijk naar de taart transporteren. Je gooit het er eigenlijk vrij lomp overheen.
Het bleek veel te veel te zijn, met de helft was het ook gelukt. Ik heb met een pizzasnijder snel zoveel mogelijk van de overtollige fondant eraf gesneden. De bol links is wat over was.
Dan is het tijd om de boel glad te maken. Dat gaat het best als je van boven naar beneden werkt. Til de fondant steeds een klein stukje op en maak het centimeter voor centimeter glad. Het is bij mij niet superstrak geworden, maar op dit punt vond ik het wel prima.
Daarna snijd je de rest van de fondant weer met een pizzasnijder weg. Voor dit taartje hoeft het niet zo netjes, omdat er nog een randje omheen komt. Om het randje te maken, heb ik eerst een sliert fondant gerold die net wat korter was dan de omtrek van het taartje.
Vervolgens heb ik dat met de rolstok platgemaakt en daarna heb ik er met een speciale fondantsnijder een strook van 2,5 cm breed uit gesneden. Je kan dat natuurlijk ook met een scherp mesje langs iets rechts zoals een liniaal doen.
De resulterende strook heb ik weer om het taartje gelegd en vervolgens met alweer de pizzasnijder op maat gesneden.
Voor het golfjeseffect heb ik de middelste uitsteker uit het setje van cirkeluitstekers van Wilton gebruikt.
Toen heb ik het randje eerst nog een keer rond het taartje gelegd om te kijken of hij paste. Hij bleek nog iets te groot. Toen hij eenmaal precies op maat was, heb ik met een kwastje wat water onderaan de taart aangebracht en vervolgens het randje eromheen gelegd. Dit is ook het moment om te beslissen van welke kant je taart het mooist is (waar hij het strakst bekleed is), want je blijft een naad zien bij het randje en je zorgt natuurlijk dat die naad aan de minst mooie kant van de taart terecht komt. Ik heb de puntjes apart nog met water ingesmeerd zodat ze beter tegen de taart bleven plakken.

Tot slot voeg je wat versieringen met icing toe. Ik heb de icing in een spuitzak met tip 2 gedaan. Eerst wat oefenen:
Het begon wat bibberig en ik vond het best lastig om de icing tegen de zijkant van de taart te spuiten. Hierbij kwam de draaischijf wel weer goed van pas. Ik heb het rustig aan stukje voor stukje gedaan. Ook heb ik af en toe wat minder goed gelukte lusjes simpelweg weggeveegd en opnieuw gemaakt, of wat bijgewerkt met een satéprikker. Eerst alleen de boogjes en één lusje.
Vervolgens voeg je aan elk lusje twee extra lusjes toe.
En om het af te maken plaats je twee stipjes: één waar de drie lusjes samenkomen en een op het roze randje. Het is allemaal niet zo netjes geworden als bij Peggy Porschen, maar het kan er mee door.

Als finishing touch bevestig je met een heel klein drupje icing drie bloemetjes bovenop. De bloemetjes kun je nog een hartje van bruine icing geven.

En daarmee is het taartje af!
Ik vond het een erg leuk projectje om te doen, vooral omdat het niet heel veel tijd kost en het resultaat toch erg schattig is. Toen de icing gedroogd was heb ik het met de extra bloemen in een cupcakedoosjes gedaan en meegenomen naar mijn grootouders, die het ook een leuk taartje vonden. Peggy heeft nog een ander leuk boltaartje met iets lastiger spuitwerk in het boek staan, dat wordt denk ik mijn volgende project!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...