dinsdag 20 augustus 2013

The Dreamer


Enkele maanden geleden kreeg ik van iemand het boek Rudolph's Cupcakes van Rudolph van Veen, en ik ben er nu eindelijk aan toegekomen de meest iconische cupcake uit dit boek te maken: the Dreamer. De naam kan ik niet helemaal serieus nemen, maar een leuk cakeje is het zeker! Het hele boek belooft veel goeds: er staan veel verschillende cupcakes in, met mooie foto's en duidelijke recepten. Deze Dreamer is zonder problemen gelukt, dus ik zal zeker nog eens een recept uit het boek proberen! Helemaal precies heb ik het recept niet gevolgd, omdat ik geen zonnebloemolie in huis had en niet het geduld had om banketbakkersroom met custard te maken, maar ik ben zo dichtbij mogelijk gebleven. Het recept dat ik uiteindelijk gebruikt heb, vind je hieronder.

Ingrediënten voor de cakejes (12 stuks, waarvan één ter decoratie)
140 gram bloem
50 gram cacaopoeder
1 eetlepel bakpoeder
220 gram suiker
mespuntje zout
1 ei
120 ml vers gezette, afgekoelde koffie
60 ml melk
60 ml olijfolie
1 eetlepel vanille-aroma

Ingrediënten voor de chocolade-topping
250 gram boter op kamertemperatuur
60 gram poedersuiker
65 gram poeder voor gele room van Dr. Oetker
150 gram pure chocolade

Voor de garnering
Klein handje pecannoten
50 gram pure chocolade
gouden spikkels van de Jumbo

Zet alvast de koffie. Ik heb één kopje lungo en één kopje espresso uit de Nespresso gebruikt, met het paarse cupje (Arpeggio). Zet de koffie in de koelkast om af te koelen. Verwarm de oven voor op 180 graden. Meng alle droge ingrediënten met een garde door elkaar.
Meng in een andere kom, mits de koffie ongeveer op kamertemperatuur is, alle natte ingrediënten bij elkaar. Doe die bij de droge ingrediënten.
Mix dit alles op lage stand tot een glad mengsel. Giet het vervolgens in de cupcakepapiertjes - vul die tot ongeveer driekwart.
Bak ze 24 minuten. Ze zien er heerlijk uit als ze uit de oven komen! Test even met een satéprikkertje of ze goed zijn: als die er (vrijwel) schoon uitkomt, zijn ze klaar.
Bereid tijdens het bakken van de cakejes alvast de topping. Maak eerst gele room door 65 gram poeder van Dr. Oetker te mengen met 185 ml water, en zet dit in de koelkast. Mix met een mixer de boter (in blokjes gesneden) met de poedersuiker, tot het luchtig is (dit duurt een minuut of tien). Voeg dan de gele room toe, en meng tot het een gladde massa is. Smelt vervolgens 150 gram chocolade (ik doe dit in de magnetron in intervallen van 30 seconden op 600 watt). Doe dit bij het boter/gele-room-mengsel en mix tot een glad geheel.

Als de cakejes zijn afgekoeld, doe je de topping in een spuitzak met een spuitmondje dat geschikt is om toeven mee te spuiten erop. Ik gebruikte Wilton 1M. Spuit vervolgens van buiten naar binnen de toeven.
Voor de garnering heb ik grotendeels Rudolph's suggesties gevolgd. Eén van de twaalf cakejes heb ik in stukjes gehakt, en deze stukjes over de overgebleven cupcakes verspreid.
Wat gouden spikkels van de Jumbo leken me er ook leuk bij, en tot slot wat kleine stukjes pecannoot:
Als finishing touch heb ik nog 50 gram pure chocolade gesmolten, in een druk-en-sluit-zakje gedaan, en daar een hoekje afgeknipt. Vervolgens ben ik daarmee over de cupcakes heen gegaan. Tip: leg even een bakpapiertje onder de cupcakes voordat je dat doet, in plaats van dat je het rechtstreeks op je werkblad doet zoals ik.
En dat was het!
Bewaar ze in de koelkast. En de smaak: goddelijk! Vooral het cakeje vind ik erg lekker. Lekker vochtig en luchtig! De topping is ook luchtig, maar de volgende keer zou ik iets minder gele room toevoegen. Al met al zeker voor herhaling vatbaar, vooral omdat je met amper meer werk een heleboel van deze cakejes kan produceren, en vanwege alle decoratie erop heb je zo al snel een leuk resultaat!

donderdag 1 augustus 2013

Witte-chocolade-frambozentaart


Toen mij laatst werd gevraagd een toetje mee te nemen voor een etentje, ben ik mijn bakboeken ingedoken en vond ik in Eigen Taart is Goud Waard van Blond Amsterdam een lekker recept voor een taart met witte chocolade en frambozen. Met die combinatie van ingrediënten moest het wel een lekker toetje worden! Met dat recept als uitgangspunt ben ik aan de slag gegaan. Ik heb het wel licht aangepast: meer chocolade (is een taart daar ooit slechter van geworden?) en een andere decoratie. De taart is verrassend simpel om te maken: de vulling is in een handomdraai klaar, de bodem is uiteindelijk nog het meeste werk! Zorg wel dat je op tijd begint, want hij moet wel even opstijven in de koelkast.

Benodigdheden
Voor de bodem (suikerkorstdeeg/pâte sucrée):
200 gram bloem
100 gram poedersuiker
100 gram koude boter
1/2 theelepel zout
4 eidooiers

Voor de vulling en decoratie:
200 gram witte chocolade (+50 gram extra voor de decoratie)
100 ml slagroom
350 gram mascarpone
250 gram verse frambozen
enkele gehakte pistachenoten (optioneel, ter decoratie)

Verder heb je een bakvorm van 20 tot 24 cm doorsnede nodig. Ik gebruik het liefst 20, omdat de vulling dan net wat hoger komt, wat ik er mooier uit vind zien.

Eerst maak je de bodem. Snijd de boter in blokjes, voeg dan alle ingrediënten bij elkaar in een kom en voeg 2-3 eetlepels koud water toe.
Kneed dit tot een samenhangend deeg en maak er vervolgens een bal van. Het deeg voelt een beetje nattig aan. Laat de bal deeg vervolgens afgedekt een half uur in de koelkast rusten.

Verwarm dan de oven voor op 180 graden en vet de springvorm in. Bekleed de vorm met het deeg. Je kan het deeg eerst uitrollen en dan in de vorm leggen, ik heb vrij lomp de deegbal iets platgedrukt, in het midden gelegd, en toen met mijn handen tegen de zijkanten aangewerkt.
Van deze taart wordt alleen de bodem gebakken. In het kookboek werd aangeraden dat eerst met een zogeheten blindbakvulling te doen, in mijn geval 500 gram gedroogde erwten. Als je die op aluminiumfolie op de bodem legt (waar je wel eerst met een vork gaatjes in prikt) en dan de taart bakt, voorkom je dat de bodem omhoog komt. Het was een leuk idee, maar in mijn geval rampzalig. Het resultaat was dat de bodem wél naar boven kwam en er bovendien op allerlei plekken erwten in mijn deeg waren meegebakken. Ik heb het gelukkig kunnen fixen, maar doe dit nooit meer! Ik wantrouw het aluminiumfolie voor dit doeleinde, bakpapier lijkt me logischer. Ik las ook de tip dat je in plaats van de blindbakvulling, je je beklede springvorm ook een kwartiertje in de koelkast kan zetten. Dat lijkt me een veiliger alternatief. Enfin, uiteindelijk had ik toch aan passabele bodem:
Overigens zou het bakken van de bodem normaal gesproken een minuut of 20 in beslag moeten nemen.

Het maken van de vulling was heel eenvoudig. Eerst maak je witte chocoladeganache: smelt de witte chocolade met de slagroom. Ik doe dat au bain marie.
Het resultaat:
Laat dit afkoelen tot het weer wat dikker is (ik heb dit proces iets versneld door het na een tijdje in de koelkast te zetten). Roer dan de mascarpone erdoorheen.
Bijna klaar nu! Verspreid een deel van de frambozen (ongeveer 200 gram) over de bodem.
Het is aan te raden ze een beetje te pletten, zodat ze niet boven de vulling uitkomen. Giet vervolgens het chocolade/slagroom/mascarpone-mengsel over de frambozen heen.
Laat de taart nu minstens drie uur opstijven in de koelkast, daarna is hij klaar om te serveren!

Ter decoratie heb ik wat brokken witte chocolade gemaakt. Smelt daartoe 50 gram witte chocolade. Dat kan heel goed in de magnetron, mits je het op laag wattage en met korte intervallen doet, want witte chocolade smelt heel snel. Leg bakpapier op een bakplaat en smeer dat bakpapier met een spatel in met de gesmolten chocolade. Laat dit hard worden in de koelkast.
Breek dit naar eigen inzicht in stukken. Versier de taart vlak voor het serveren met frambozen, (eventueel) pistachenoten en de chocoladeschotsen.

dinsdag 30 juli 2013

Nutella-brownies


De auteur van het recept belooft:

"I am about to change your life. I am about to make you the happiest person on the planet."

En dat allemaal vanwege een brownie-recept dat maar uit drie ingrediënten bestaat! Het recept speelt natuurlijk een beetje vals, want één van de ingrediënten is Nutella en hoeveel zit daar wel niet in? Maar het is leuk bedacht, en zeer simpel om te maken.

Benodigdheden
280 gram Nutella
2 eieren
60 gram bloem
Ik heb overigens het recept gehalveerd, omdat ik niet genoeg Nutella had. Verwarm de oven voor op 180 graden. Doe alle ingrediënten in een kom en roer.
Je hebt geen mixer nodig, roer gewoon tot je een glad mengsel hebt.
Verdeel het beslag vervolgens over cupcakevormpjes. Overigens adviseer ik om ofwel de cupcakepapiertjes maar met een klein bodempje te vullen, of om mini-cupcakes te maken. Ik had de brownies ter grootte van cupcakes gemaakt, maar vond het resultaat wel erg groot en ook wat droog.

Ter decoratie kun je eventueel wat gehakte hazelnoten (het hakken gaat heel snel met een staafmixer) over de cupcakes strooien. Doe ze dan in de oven en bak ze in een minuut of 20 af.
Zo heb je binnen een mum van tijd Nutella-brownies! Ik moet wel zeggen dat ik het recept licht tegen vond vallen, omdat het resultaat wat droog was. Het idee dat je maar drie ingrediënten nodig hebt is leuk, maar ik maak liever pure-chocoladebrownies met iets meer ingrediënten, afgesmeerd met een laagje Nutella!

dinsdag 23 juli 2013

Simpel zomers aardbeientaartje


Ben je op zoek naar een simpel, licht toetje voor bij dit warme weer? Dan is dit taartje zeker een aanrader! Je hebt weinig ingrediënten nodig, het is snel klaar en smaakt heerlijk zomers! Het recept is gebaseerd op deze van de AH.

Benodigdheden (voor 2 tot 4 personen)
Bakvorm met doorsnede 15 cm, bekleed met bakpapier
10 Bastogne-koekjes (of andere koekjes)
20 gram custardpoeder
250 ml melk
250 gram aardbeien
40 gram boter
3 eetlepels suiker
citroensap (naar smaak)

Verkruimel eerst de koekjes - dit gaat bijzonder goed met een staafmixer met hak-accessoire (of met een blender). Smelt de boter in de magnetron. Meng de koekkruimels en de boter in een schaaltje, en verspreid het mengsel dan met een lepel over de bodem van de bakvorm. Druk het mengsel aan tot een stevige bodem.
Bereid de custard volgens de aanwijzingen op de verpakking. Tip: let vooral op de stap waarin geadviseerd wordt het poeder eerst te mengen met een klein deel van de melk. Dit voorkomt klontjes! Mocht je toch wat klontjes in je custard hebben, dan kun je dat oplossen door de custard door een zeefje te duwen. Verspreid de custard over de bodem.
Snijd de aardbeien in plakjes en verdeel ze over de custard. Zet het taartje vervolgens in de koelkast, het liefst minstens drie uur, zodat de custard kan opstijven. Dat is alles!

maandag 20 mei 2013

Ombre ruffle cake


Voor de bruiloft waar ik het laatst over had, is ook een aansnijtaartje nodig. Na overleg met de aanstaande bruid, besloten we dat het een kleine ombre ruffle cake zou worden. Aangezien ik dat nog nooit eerder had gemaakt en ik direct nachtmerriebeelden van een ingezakte, gescheurde blob taart/fondant zag, ben ik het gisteren gaan oefenen. 

Voor de taart zelf heb ik biscuitmix van Funcakes gemaakt en daarvoor de hoeveelheid voor twee taartjes van 15 cm doorsnede aangehouden (260 gram mix, 4 eieren en 26 ml water).
Volgens de instructies moet je 8 minuten mixen en dat heb ik braaf gedaan. Het was leuk om te zien hoe de structuur tijdens het mixen verandert van iets wat lijkt op gelig cupcakebeslag in een luchtige, spierwitte massa. Zorg voor een grote kom, want het volume neemt behoorlijk toe!
Het beslag deed me behoorlijk denken aan meringue-beslag. Ik heb mijn twee bakvormen ongeveer 3/4 gevuld en dat was echt een fout. Voordat ze de oven in gingen, zag het er nog onschuldig uit:
Maar na een halfuurtje op 180 graden...
Oeps. Ik had ook beter moeten weten, er stond op de verpakking dat je de helft tot tweederde moet vullen, en dat is voor een bakvorm van 7 cm. Op de Grote Dag zal ik dus het beslag over drie vormen verdelen.

Na het bakken heb ik de taarten op een koelrek gezet. Na tien minuten ben ik met een paletmes langs de randen gegaan, waarna ik de taartvormen heb omgedraaid en vervolgens voorzichtig losgehaald.
Daarna heb ik ze weer omgedraaid - bij deze kleine taartjes kun je dat gewoon met de hand doen, met grotere moet je wat voorzichtiger zijn. En toen was het tijd om een klein uurtje te wachten, om de taarten goed af te laten koelen.

Vervolgens kwam de taartzaag tevoorschijn. Mijn handen jeukten al sinds de taarten uit de oven kwamen om de zaag te hanteren. In luttele seconden was die mislukte halfzijdig verlamde bovenkant verdwenen. 
Tadaa!
Ik had nog een portie swiss meringue botercrème in de vriezer en na dat opnieuw gemixt te hebben, heb ik er een dijkje van gespoten. Vervolgens heb ik gevuld met jam.
De andere taart heb ik ook recht afgesneden, en daarna op z'n kop erop gezet, zodat de meest rechte kant bovenop eindigt.
Vervolgens ben ik nog even met een broodmes langs de rand gegaan om een vlakke zijkant te krijgen. Daarna heb ik de taart naar een draaiplateau getransporteerd. Zo'n plateau is niet per se nodig, maar wel heel erg handig op het moment dat de ruffles worden aangebracht!
De rest van de botercrème heb ik met wat water verdund, en vervolgens heb ik de taart daar royaal mee ingesmeerd.
En daarna heb ik bijna alles er weer afgeschraapt met een paletmes. Voor de zijkant komt het draaiplateau ook weer zeer van pas. Door het paletmes recht tegen de taart te zetten en dan aan het plateau te draaien, krijg je een mooie rechte zijkant.
Het resultaat:
Gelukkig was er een hoop op tv die avond, want nu moest het echte werk nog beginnen! Eerst heb ik ongeveer 350 gram fondant uitgerold. Ik heb de taart opgemeten, hij was 10 cm hoog en had een doorsnede van 15 cm. Met behulp van de schema's op de mat van Wilton, kon ik de juiste hoeveelheid fondant uitrollen. Omdat ik mijn mat een keer heb gevouwen en je die vouwen ook in je fondant krijgt als je er direct op uitrolt, heb ik de mat onder de placemat van Ikea gelegd. Voor:
Na:
Voor de zekerheid had ik de fondant wat verder uitgerold dan volgens het schema moest. Deze eigenwijsheid werd direct bestraft, want de lap fondant bleek veel te groot.
Het was ook nog eens erg dun uitgerold, dus het begon meteen te scheuren. Daarom heb ik eerst zoveel mogelijk overtollig fondant eraf gesneden.
En toen ben ik van bovenaf begonnen met smoothen. Steeds een stukje optillen en gladstrijken, tot de fondant er enigszins glad op zit.
Vanuit deze hoek ziet het er best aardig uit, maar de eerlijkheid gebiedt me om ook dit te laten zien:
Niet zo mooi. Gelukkig geeft het voor dit ontwerp totaal niet, want de ruffles bedekken deze laag helemaal. Maar ik ga hier toch nog eens op oefenen, want dit kan natuurlijk niet zo!

Toen was het dan eindelijk tijd voor het leukste deel, het maken van de ruffles. Aanvankelijk heb ik drie bolletjes fondant gemaakt: rood, wit, en half om half, wat een soort koraal oplevert.
Vervolgens ben ik stroken gaan snijden met de roller van Wilton, op afstand 3/4". De ene kant heb ik glad afgesneden, de andere gegolfd. Die golfjes helpen enorm bij het verkrijgen van een ruffle-effect, zeker een aanrader! 
Om de stroken in een handige lengte te snijden, heb ik een touwtje rondom de taart gelegd en dubbelgevouwen. Twee stroken die net iets langer zijn dan dat, zijn genoeg voor één strook om de taart heen. Let op dat je de fondant goed dun uitrolt, nog dunner dan met de roze ringen van de rolstok - dan gaat het rufflen makkelijker. 

Vooraf had ik een hard hoofd in het maken van de ruffles, omdat rode fondant nogal zacht is. Maar gelukkig ging dat prima, zij het niet zo makkelijk als met witte fondant. Ik heb de strook op een flower mat gelegd en heb er met een tooltje met enige druk overheen gerold. Omdat er al golfjes in de fondant waren gesneden, vond ik het niet nodig heel sterk te rufflen. 
Als je eenmaal een strook af hebt, smeer je het bewuste deel van de taart licht in met eetbare lijm (een mengsel van water met stukjes fondant erin) en plak je de strook erop.
Zoals je ziet heb ik fondant regelmatig een stukje teruggevouwen, dit versterkt het ruffle-effect namelijk aanzienlijk. 

Voor de overige stroken ga je gewoon precies zo verder.
De ergste scheuren beginnen al bedekt te raken:
De tweede kleur:
Op dit punt bleek dat ik nog genoeg ruimte had voor een vierde tint, dus heb ik de overgebleven koraalkleurige fondant gemengd met een balletje witte fondant om nog een rozetint te verkrijgen.
En dan is het ineens al tijd voor wit!
Het eindresultaat bij wat beter licht:
Maar... zo is de taart nog wat kaal! Dit bleek een goede gelegenheid om eindelijk eens mijn tappits te gebruiken. Ze hebben de reputatie lastig in gebruik te zijn, dus ik had het nooit eerder geprobeerd. Maar na dit filmpje gekeken te hebben, durfde ik het wel aan. En met de tips uit het filmpje is het in één keer zonder problemen gelukt! Ik heb eerst mijn werkblad heel licht bestoven met poedersuiker en toen de fondant er dun op uitgerold. Na de fondant te hebben verdeeld in vierkantjes, heb ik het een minuut of vijf laten drogen.
Pak per letter één vierkantje. Druk de tappit erin.
Het kan zijn dat de letter blijft zitten en je hem eruit moet tikken (zoals in het filmpje), maar dat is bij mij maar twee keer gebeurd. Alle andere keren bleef er gewoon een stevige afdruk achter in de fondant. Door nu rondom aan de fondant te trekken, komt de letter gemakkelijk vrij. Als er een opening in zit, kun je overtollig fondant eenvoudig met een tooltje verwijderen.
De letters kunnen wat vervormd raken in het proces. Duw ze zo goed mogelijk in elkaar en laat weer eerst even drogen.
Tot slot heb ik de letters eerst op de taart gelegd.
Na wat schuiven lag het naar wens en heb ik de letters voorzichtig één voor één opgetild, de achterkant licht bestreken met wat water, en de letters opgeplakt.
Klaar! Het was tijdrovend, maar ook superleuk om te doen. Die ruffles geven een leuk effect, en zijn buitengewoon vergevingsgezind - foutjes zie je er helemaal niet in. Nu heb ik nog wel een vraag aan jullie: als ik de taart ga opbouwen uit drie lagen, met een totale hoogte van ongeveer 10 cm, moet ik de taart dan stutten met duvels/kit kat, of kan het bij zo'n klein taartje ook zonder?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...