dinsdag 20 augustus 2013

The Dreamer


Enkele maanden geleden kreeg ik van iemand het boek Rudolph's Cupcakes van Rudolph van Veen, en ik ben er nu eindelijk aan toegekomen de meest iconische cupcake uit dit boek te maken: the Dreamer. De naam kan ik niet helemaal serieus nemen, maar een leuk cakeje is het zeker! Het hele boek belooft veel goeds: er staan veel verschillende cupcakes in, met mooie foto's en duidelijke recepten. Deze Dreamer is zonder problemen gelukt, dus ik zal zeker nog eens een recept uit het boek proberen! Helemaal precies heb ik het recept niet gevolgd, omdat ik geen zonnebloemolie in huis had en niet het geduld had om banketbakkersroom met custard te maken, maar ik ben zo dichtbij mogelijk gebleven. Het recept dat ik uiteindelijk gebruikt heb, vind je hieronder.

Ingrediënten voor de cakejes (12 stuks, waarvan één ter decoratie)
140 gram bloem
50 gram cacaopoeder
1 eetlepel bakpoeder
220 gram suiker
mespuntje zout
1 ei
120 ml vers gezette, afgekoelde koffie
60 ml melk
60 ml olijfolie
1 eetlepel vanille-aroma

Ingrediënten voor de chocolade-topping
250 gram boter op kamertemperatuur
60 gram poedersuiker
65 gram poeder voor gele room van Dr. Oetker
150 gram pure chocolade

Voor de garnering
Klein handje pecannoten
50 gram pure chocolade
gouden spikkels van de Jumbo

Zet alvast de koffie. Ik heb één kopje lungo en één kopje espresso uit de Nespresso gebruikt, met het paarse cupje (Arpeggio). Zet de koffie in de koelkast om af te koelen. Verwarm de oven voor op 180 graden. Meng alle droge ingrediënten met een garde door elkaar.
Meng in een andere kom, mits de koffie ongeveer op kamertemperatuur is, alle natte ingrediënten bij elkaar. Doe die bij de droge ingrediënten.
Mix dit alles op lage stand tot een glad mengsel. Giet het vervolgens in de cupcakepapiertjes - vul die tot ongeveer driekwart.
Bak ze 24 minuten. Ze zien er heerlijk uit als ze uit de oven komen! Test even met een satéprikkertje of ze goed zijn: als die er (vrijwel) schoon uitkomt, zijn ze klaar.
Bereid tijdens het bakken van de cakejes alvast de topping. Maak eerst gele room door 65 gram poeder van Dr. Oetker te mengen met 185 ml water, en zet dit in de koelkast. Mix met een mixer de boter (in blokjes gesneden) met de poedersuiker, tot het luchtig is (dit duurt een minuut of tien). Voeg dan de gele room toe, en meng tot het een gladde massa is. Smelt vervolgens 150 gram chocolade (ik doe dit in de magnetron in intervallen van 30 seconden op 600 watt). Doe dit bij het boter/gele-room-mengsel en mix tot een glad geheel.

Als de cakejes zijn afgekoeld, doe je de topping in een spuitzak met een spuitmondje dat geschikt is om toeven mee te spuiten erop. Ik gebruikte Wilton 1M. Spuit vervolgens van buiten naar binnen de toeven.
Voor de garnering heb ik grotendeels Rudolph's suggesties gevolgd. Eén van de twaalf cakejes heb ik in stukjes gehakt, en deze stukjes over de overgebleven cupcakes verspreid.
Wat gouden spikkels van de Jumbo leken me er ook leuk bij, en tot slot wat kleine stukjes pecannoot:
Als finishing touch heb ik nog 50 gram pure chocolade gesmolten, in een druk-en-sluit-zakje gedaan, en daar een hoekje afgeknipt. Vervolgens ben ik daarmee over de cupcakes heen gegaan. Tip: leg even een bakpapiertje onder de cupcakes voordat je dat doet, in plaats van dat je het rechtstreeks op je werkblad doet zoals ik.
En dat was het!
Bewaar ze in de koelkast. En de smaak: goddelijk! Vooral het cakeje vind ik erg lekker. Lekker vochtig en luchtig! De topping is ook luchtig, maar de volgende keer zou ik iets minder gele room toevoegen. Al met al zeker voor herhaling vatbaar, vooral omdat je met amper meer werk een heleboel van deze cakejes kan produceren, en vanwege alle decoratie erop heb je zo al snel een leuk resultaat!

donderdag 1 augustus 2013

Witte-chocolade-frambozentaart


Toen mij laatst werd gevraagd een toetje mee te nemen voor een etentje, ben ik mijn bakboeken ingedoken en vond ik in Eigen Taart is Goud Waard van Blond Amsterdam een lekker recept voor een taart met witte chocolade en frambozen. Met die combinatie van ingrediënten moest het wel een lekker toetje worden! Met dat recept als uitgangspunt ben ik aan de slag gegaan. Ik heb het wel licht aangepast: meer chocolade (is een taart daar ooit slechter van geworden?) en een andere decoratie. De taart is verrassend simpel om te maken: de vulling is in een handomdraai klaar, de bodem is uiteindelijk nog het meeste werk! Zorg wel dat je op tijd begint, want hij moet wel even opstijven in de koelkast.

Benodigdheden
Voor de bodem (suikerkorstdeeg/pâte sucrée):
200 gram bloem
100 gram poedersuiker
100 gram koude boter
1/2 theelepel zout
4 eidooiers

Voor de vulling en decoratie:
200 gram witte chocolade (+50 gram extra voor de decoratie)
100 ml slagroom
350 gram mascarpone
250 gram verse frambozen
enkele gehakte pistachenoten (optioneel, ter decoratie)

Verder heb je een bakvorm van 20 tot 24 cm doorsnede nodig. Ik gebruik het liefst 20, omdat de vulling dan net wat hoger komt, wat ik er mooier uit vind zien.

Eerst maak je de bodem. Snijd de boter in blokjes, voeg dan alle ingrediënten bij elkaar in een kom en voeg 2-3 eetlepels koud water toe.
Kneed dit tot een samenhangend deeg en maak er vervolgens een bal van. Het deeg voelt een beetje nattig aan. Laat de bal deeg vervolgens afgedekt een half uur in de koelkast rusten.

Verwarm dan de oven voor op 180 graden en vet de springvorm in. Bekleed de vorm met het deeg. Je kan het deeg eerst uitrollen en dan in de vorm leggen, ik heb vrij lomp de deegbal iets platgedrukt, in het midden gelegd, en toen met mijn handen tegen de zijkanten aangewerkt.
Van deze taart wordt alleen de bodem gebakken. In het kookboek werd aangeraden dat eerst met een zogeheten blindbakvulling te doen, in mijn geval 500 gram gedroogde erwten. Als je die op aluminiumfolie op de bodem legt (waar je wel eerst met een vork gaatjes in prikt) en dan de taart bakt, voorkom je dat de bodem omhoog komt. Het was een leuk idee, maar in mijn geval rampzalig. Het resultaat was dat de bodem wél naar boven kwam en er bovendien op allerlei plekken erwten in mijn deeg waren meegebakken. Ik heb het gelukkig kunnen fixen, maar doe dit nooit meer! Ik wantrouw het aluminiumfolie voor dit doeleinde, bakpapier lijkt me logischer. Ik las ook de tip dat je in plaats van de blindbakvulling, je je beklede springvorm ook een kwartiertje in de koelkast kan zetten. Dat lijkt me een veiliger alternatief. Enfin, uiteindelijk had ik toch aan passabele bodem:
Overigens zou het bakken van de bodem normaal gesproken een minuut of 20 in beslag moeten nemen.

Het maken van de vulling was heel eenvoudig. Eerst maak je witte chocoladeganache: smelt de witte chocolade met de slagroom. Ik doe dat au bain marie.
Het resultaat:
Laat dit afkoelen tot het weer wat dikker is (ik heb dit proces iets versneld door het na een tijdje in de koelkast te zetten). Roer dan de mascarpone erdoorheen.
Bijna klaar nu! Verspreid een deel van de frambozen (ongeveer 200 gram) over de bodem.
Het is aan te raden ze een beetje te pletten, zodat ze niet boven de vulling uitkomen. Giet vervolgens het chocolade/slagroom/mascarpone-mengsel over de frambozen heen.
Laat de taart nu minstens drie uur opstijven in de koelkast, daarna is hij klaar om te serveren!

Ter decoratie heb ik wat brokken witte chocolade gemaakt. Smelt daartoe 50 gram witte chocolade. Dat kan heel goed in de magnetron, mits je het op laag wattage en met korte intervallen doet, want witte chocolade smelt heel snel. Leg bakpapier op een bakplaat en smeer dat bakpapier met een spatel in met de gesmolten chocolade. Laat dit hard worden in de koelkast.
Breek dit naar eigen inzicht in stukken. Versier de taart vlak voor het serveren met frambozen, (eventueel) pistachenoten en de chocoladeschotsen.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...