maandag 13 januari 2014

Chocolade-fudgetaart van Rudolph



Met Oud & Nieuw kwamen er wat vriendinnen bij me eten, en ik wilde het jaar spetterend afsluiten met een Indrukwekkend Dessert. Dus haalde ik 'Rudolph's Bakery' uit de kast, en het was duidelijk dat het de chocolade-fudgetaart moest worden. Het recept hiervoor is behalve in het boek ook op de site van zijn tv-show te vinden (hier). Het enige verschil is dat in het boek wordt aangeraden om een hoeveelheid beslag voor vier taartlagen te maken, zodat je er één kan verkruimelen, en dat heb ik dus gedaan.

Deze taart kan je alleen maken als je tijd teveel hebt, of een grote oven. Alle lagen moeten namelijk apart gebakken worden, omdat de structuur van de taart zodanig is dat je er niet mee weg kan komen om de hele handel in één bakvorm te gieten en achteraf in lagen te snijden. Maar het is het waard, deze taart is wel echt bijzonder. In het filmpje op de site legt Rudolph zelfs een ietwat onverwachte link tussen het eten van deze taart met pikantere activiteiten, en dat doet onze Rudolph natuurlijk niet zomaar voor elke taart.

Ingrediënten
Voor de taart
400 ml water
450 ml karnemelk
170 ml arachideolie
4 eieren
theelepel vanille-aroma

120 gram cacaopoeder
330 gram bloem
665 gram suiker
20 gram bakpoeder

Voor de crème
200 gram pure chocolade
250 gram roomboter (kamertemperatuur)
300 gram poedersuiker
2 eetlepels cacaopoeder
100 gram crème fraîche

Eerst breng je het water aan de kook en los je de cacaopoeder daarin op, zodat je een chocoladepapje krijgt.
Vervolgens meng je eerst de droge ingrediënten door elkaar. Gebruik hiervoor een grote kom, want uiteindelijk maak je een flinke hoeveelheid beslag. Ik heb de grootste maat Blanda gebruikt.
Voeg hier de natte ingrediënten aan toe.
Als dit goed gemengd is, voeg je het cacaopapje toe en meng je weer goed.
Nu wordt in het boek aangeraden dit een uur te laten rusten, maar het was toen al negen uur 's avonds en ik moest nog drie taarten bakken, dus die stap heb ik overgeslagen (rebels!). De taart heeft er niet onder geleden. Ik heb eerst een stuk bakpapier op maat gemaakt met een tip uit een ander filmpje van Rudolph: klem een vel bakpapier tussen de twee delen van je springvorm en knip dan het overtollige bakpapier af. Simpel doch praktisch.
Bak dan op 180 graden de taarten in 50 minuten. In mijn oven kon er maar één tegelijk. Eigenlijk moet je er vier bakken zodat je er één kan verkruimelen, maar na de eerste twee was ik het al goed zat en heb ik het beslag voor de laatste twee gewoon bij elkaar in de springvorm gedaan (living on the edge). 

De structuur van de taart is heel bijzonder, een beetje sponzig met allemaal belletjes. Als een Bros, maar dan van taart.
Wees voorzichtig met optillen, want deze taart breekt heel makkelijk. Ik heb er steeds een taartkartonnetje onder gehouden.

De volgende ochtend heb ik eerst de chocoladecrème gemaakt. Daarvoor smelt je eerst de chocolade.
Dan klop je de boter met de poedersuiker luchtig, zeker een minuut of tien. In het filmpje heeft Rudolph een handige tip om hierbij het stuiven van het poedersuiker tegen te gaan: leg een theedoek over je mixer! Was dat even een leuke grap van Rudolph! Ik volgde opgetogen zijn advies op, dromend van een keuken zonder overal poedersuiker. Maar helaas, binnen enkele seconden kwam mijn theedoek in het draaimechanisme van de mixer terecht, de poedersuiker kwam er aan de achterkant mooi toch uit, en nu ook wat snippertjes theedoek. Het gat:
Bedankt voor deze tip, Rudolph. 

Als je de boter luchtig hebt geklopt en de poedersuikerwolk daarbij maar voor lief hebt genomen, voeg je de gesmolten chocolade, crème fraîche en cacaopoeder toe en mix je tot het allemaal goed gemengd is.

Dan kun je alles in elkaar gaan zetten. Ik ben begonnen met de groter uitgevallen taart die ik had gemaakt met de dubbele hoeveelheid beslag. Ik heb die op een taartkartonnetje gelegd en er ongeveer de helft met een mes afgesneden, aangezien dat toch alleen maar bedoeld was om te verkruimelen. Ging prima.
Toen heb ik de taart (nog steeds met kartonnetje) op een draaischijf gelegd en er wat chocoladecrème opgedaan.
Het ziet er nu nog niet zo smakelijk uit, maar eenmaal verspreid met de spatel begint het al ergens op te lijken.
Repeat:
En dan de laatste laag:
Vervolgens spreid je eerst een dun laagje crème uit op de bovenkant:
En een nog dunner laagje aan de zijkant. Als je het even stijf laat worden in de koelkast, kun je vervolgens een laatste laag aanbrengen:
Bijna klaar! Nu kun je de taart versieren. Ik heb daar de taartkruimels voor gebruikt, maar je kan het ook gewoon zo laten, of er hagelslag of iets anders opdoen. Ik vond het nog best een truc, met die kruimels. Eerst heb ik de taart verkruimeld met een staafmixer. Toen de kruimels in een diep bord gedaan, de taart opgetild (mede mogelijk gemaakt door het kartonnetje) en zo goed mogelijk de kruimels eroverheen gegooid. Het resultaat:
En het was Oud & Nieuw tenslotte, dus ik heb er nog maar wat zilveren sterretjes en gouden glitters overheen gestrooid voor de extra feestelijke finishing touch.
Trek vervolgens een uur uit om je keuken schoon te maken, want die zag er bij mij na afloop uit alsof er een chocoladebom in was ontploft. 

En dan... het moment van de waarheid. Hoe ziet de taart er van binnen uit? Helaas heb ik er geen al te goede foto's van, maar hier kun je het een beetje zien:
Dat laagjes-effect verveelt nooit. En de taart was gelukkig heel erg lekker. En supermachtig. Hier kun je rustig twintig stukjes uithalen. En behalve als toetje, doet deze taart ook prima dienst als ontbijt of lunch. Als je bijna een hele dag bezig bent geweest om zo'n taart te maken, mag dat wel, toch?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...