zondag 8 maart 2015

Vegan brownies 2 - net echt!


De moeilijkheid bij het vegan maken van een brownierecept zit 'm vooral in het ei: hoe vervang je dat? Ik had wel eens iets gelezen over een 'flax egg', maar ik wist niet zo goed wat het was, en ik vond het maar vies klinken, en dus eindigde mijn zoektocht naar eivervangers bij deze vooroordelen. Toen het vorige veganistische brownierecept wat tegenviel, omdat het eindresultaat maar weinig gemeen had met wat ik een brownie noem, besloot ik toch wat verder onderzoek te doen. En wat bleek? Een 'flax egg' is helemaal niet vies, of bijzonder ingewikkeld. Je maakt het door simpelweg wat lijnzaad te vermalen, en dit te mengen met water. Daar ben ik nog net tegen opgewassen.

Het recept is gebaseerd op deze hier, met als belangrijkste wijziging dat ik de hoeveelheid suiker heb aangepast - 300 gram suiker in één brownie gaat zelfs mij wat te ver.

Ingrediënten
225 gram bloem
100 gram suiker
100 gram bruine basterdsuiker
100 gram plantaardige margarine
150 gram cacaopoeder
100 gram pure (veganistische) chocolade, in brokjes
2 eetlepels blond lijnzaad
1,5 theelepel vanille-extract
1/4 theelepel baksoda
3/4 theelepel zout

NB: een volgende keer zou ik de hoeveelheid cacaopoeder halveren

Optioneel: 1 theelepel espressopoeder, 50 gram walnoten (in stukjes)


Vermaal eerst het bij voorkeur blonde lijnzaad (wederom aangetroffen in het bakschap van De Tuinen), bijvoorbeeld met een staafmixer.
Meng dit met behulp van een vork met 4 eetlepels water, en laat het een minuut of tien staan.
Verwarm ondertussen de oven voor op 180 graden.

Breng 200 ml water aan de kook, en voeg hieraan het cacaopoeder, de chocolade, het zout en het optionele espressopoeder toe.
Roer het tot een pasta, en zie er op toe dat alle chocolade gesmolten is.
Dat er op bovenstaande foto vrijwel niks te zien is, komt door de enorme hoeveelheid cacaopoeder. Het mengsel is intens donker.

Voeg nu de gewone suiker, basterdsuiker, margarine en vanille-extract toe, en het lijnzaadmengsel. Bij deze stap heb ik per ongeluk alle waarschuwingen en adviezen uit het originele recept in de wind geslagen, want eigenlijk is het de bedoeling dat je eerst al deze ingrediënten mixt en dan nog met een pollepel de rest (walnoten, bloem en baksoda) mengt. Schijnbaar gebeurt er anders iets dramatisch met gluten. Helaas had ik over deze stap heen gelezen, dus de baksoda en bloem gingen ook gewoon in één klap mee. Ik geloof dat deze roekeloosheid de brownie geen blijvende schade heeft berokkend.
De walnoten was ik vergeten, die heb ik tot slot nog even toegevoegd.
Je krijgt uiteindelijk een ontzettend stug beslag. Het is heel dik, een totaal andere ervaring dan ik normaal gesproken met mijn Dr. Oetker browniebakmix beleef.
Doe het mengsel in een met bakpapier beklede ovenschaal. Omdat het zo dik is, moet je het zelf met de pollepel nog even in een acceptabele brownievorm duwen.
Bak 25 minuten op 180 graden, in het midden van de oven. Laat afkoelen, en snijd het dan in stukken.
Dames (en heren?), dit noem ik nou een brownie. Serveer dit warm met een bolletje ijs, en ik trouw met je.
Een volgende keer zou ik proberen hoe het uitvalt als ik de hoeveelheid cacaopoeder halveer en misschien iets meer margarine gebruik, want deze brownie heeft een wel zeer intense cacaosmaak. Maar verder eindigt mijn zoektocht naar een vegan brownierecept hier, en over het bananenkokosexperiment zullen we niet meer spreken.

woensdag 4 maart 2015

Vegan 'brownies'


Een vriendin van me zei laatst dat ze zo moest lachen om mijn veganistische avonturen op deze blog, van de skepsis in de eerste post tot het volgens haar veelzeggende 'let op dat alle ingrediënten vegan zijn' in de derde. Begrijp me niet verkeerd, de keuze tussen A) bakken met roomboter en eieren, of B) allerlei trucs met amandelmelk, appelciderazijn, geprakte banaan en kokos, zou voor mij nog steeds een eenvoudige zijn. Hopelijk heeft ook de niet zo oplettende lezer door dat ik voor optie A zou gaan.

Maar ze heeft een punt. Ondanks mijn eerdere protesten over exotische ingrediënten, kan ik niet ontkennen dat ik gisteren kokosvezels heb gekocht, en stiekem best enthousiast werd van het idee van veganistische brownies. Als je immers alleen maar zulke gezonde ingrediënten gebruikt, kun je daarna gerust de hele brownie zelf opeten, toch?

Het recept is gebaseerd op dit vrolijke filmpje. Deze brownie wordt niet gebakken, maar gaat in plaats daarvan twee uur in de koelkast.

Ingrediënten
50 gram walnoten
125 gram dadels (zonder pit)
1 (rijpe) banaan
1 handje kokosvezels (ongeveer 15 gram)
3 flinke eetlepels cacaopoeder (ongeveer 60 gram)
1 eetlepel kokosvet of kokosolie (ongeveer 35 gram)
50 gram pure (veganistische!) chocolade

Optioneel: 1 theelepel instant espressopoeder


Handig: blender, keukenmachine of staafmixer

Verrassing: kokosvezels zijn gewoon bij de Kruidvat te koop!

Maal eerst de walnoten in de blender. Ik vind het lekker als er nog herkenbare stukjes walnoot in de brownie zitten, dus ik maal ze niet al te fijn.
Snijd de dadels in kleine stukjes en de banaan in plakjes.
Doe de dadels, banaan, optionele espressopoeder, cacaopoeder en kokosvezels in de blender, en meng. Het resultaat is nog vrij brokkelig.

Doe het kokosvet of de kokosolie met de chocolade (in brokjes) in een schaaltje. Smelt het vet en de chocolade in de magnetron, in intervallen van 30 seconden op 900 watt, tussendoor roeren.
Voeg het kokoschocolademengsel toe aan de inhoud van de blender en meng alles door elkaar.
Zoek een geschikte bakvorm of ovenschaal om het mengsel in te doen. Ik heb gewoon zo'n bakje waar je eten in bewaart, gebruikt. Leg er wat bakpapier in, zodat je de brownie straks makkelijker kan verwijderen. Doe het mengsel erin. Het ziet er nu niet heel smakelijk uit.
Druk het aan. Dat is al beter.
Zet het twee uur in de koelkast. En klaar is je brownie! Snijd de brownie in stukken, en versier eventueel met kokosvezels of poedersuiker.
Het oordeel? Hiermee ga je niemand voor de gek houden, je ziet en proeft dat het geen gewone brownie is. Vooral de banaan verraadt dat hier iets niet in de haak is - een volgende keer zou ik de hoeveelheid daarvan halveren, en misschien nog wat meer chocolade toevoegen. Desalniettemin vind ik het resultaat wel lekker, ook al zou ik het niet snel een brownie noemen - anderzijds, 'vegan banaanchocoladeprak' laat het toch minder smakelijk klinken dan het is. Inmiddels heb ik ook een recept gevonden voor een vegan brownie die wel gebakken wordt, en die misschien dus beter op een 'normale' brownie lijkt, daarover volgende keer meer!

dinsdag 3 maart 2015

Vegan appeltaartje


De veganistische bakexperimenten gaan door; na cupcakes en chocolate chip koekjes is het nu tijd voor een ware klassieker: appeltaart. Aan standaard appeltaartvulling komt al geen zuivel of ei te pas, dus dat is mooi makkelijk. Voor een veganistische variant is de grootste uitdaging voor mij dat ik voor de bodem niet meer mijn geliefde AH bakmix kan gebruiken, maar zelf iets in elkaar moet kneden. Voor een recept voor appeltaartbodem zonder ei moest ik gevorderde Google-vaardigheden uit de kast halen. Uiteindelijk bood deze site uitkomst.

Om het wat specialer te maken, heb ik weer taartjes met roosvorm gemaakt, net als ongeveer twee jaar geleden. Als je wat minder tijd hebt, kun je ook gewoon doodleuk wat blokjes appel met suiker en kaneel in je vormpje mikken en het daarbij laten, ook gegarandeerd een succes en aanzienlijk minder tijdrovend. 

Ingrediënten (2 stuks)
60 gram plantaardige margarine
80 gram bloem (plus wat extra voor het uitrollen)
2 theelepels ijswater
snufje zout
snufje suiker

2 appels met mooi rode/roze schil
citroensap
kaneel
suiker

handig: minivormpjes voor taartjes, staafmixer met hakaccessoire, groentesnijder

Het deeg voor de bodem heeft wat tijd nodig om te rusten, maak daarom indien mogelijk het deeg alvast de avond van tevoren. Snijd eerst de boter in blokjes en doe het een kwartiertje in de vriezer. 
Doe dan de bloem, zout, suiker en de helft van de margarine in het hakbakje van de staafmixer (of nog handiger: in je keukenmachine - bij gebrek aan allebei deze apparaten, kun je de koude boter ook schaven en dan mengen met de overige ingrediënten).
Zet de staafmixer een paar seconden aan, voeg dan de rest van de margarine toe, en zet de mixer weer een paar seconden aan. Je eindigt met kruimels.
Voeg dan twee theelepels ijswater toe, en zet de staafmixer weer heel even aan, tot het deeg samenkomt.
Vorm het deeg dan tot een bal, en maak die plat. Kneed zo min mogelijk, dan heb je uiteindelijk een luchtigere bodem (iets met gluten, schijnbaar). Doe dan het deeg minstens een uur en maximaal twee dagen in de koelkast.
Als je klaar bent om de taartjes te gaan bakken, haal je het deeg uit de koelkast en laat je het even tien minuutjes op temperatuur komen. Rol het dan uit, en bekleed je (ingevette) bakvormpjes. Ik deed dat door de bovenkant van het vormpje als uitsteker te gebruiken en vervolgens het deeg in het vormpje te drukken. 
Dan een belangrijke stap, die ik zelf verzuimd heb, met alle gevolgen van dien: bak de bodem even voor, zeg zo'n 10 minuten op 180 graden. Ik heb dit achterwege gelaten en ik kan achteraf niet goed uitleggen waarom ik zo eigenwijs was, want ik weet best dat dat moet, en het resultaat was voorspelbaar: taartjes waarvan de bodem niet zo goed gaar was. Dus volg alsjeblieft niet mijn voorbeeld hierin.

Maak vervolgens de appelpartjes. Snijd eerst je appels zo dat je zo veel mogelijk rechte vlakken hebt.
Je eindigt met vier stukken appel, en een vierkant klokhuis - ook eens leuk, voor de afwisseling. Snijd dan zo dun mogelijke plakjes appel. Dat gaat makkelijk met een groentesnijder. Snijd indien nodig je appelstukje een beetje bij aan de zijkant, zodat hij beter op de groentesnijder past. En nog een moederlijke waarschuwing: kijk uit voor je vingers bij deze stap.
Leg de plakjes op een stuk bakpapier, en bestrooi met citroensap, suiker en kaneel.
Dan het vormen van de roos. De vorige keer dat ik dit deed, ging dat makkelijker, omdat ik toen een laagje gele room in de bodempjes deed, waar ik de appelplakjes vervolgens in kon steken. Zo kon ik vrij eenvoudig een mooie roos maken. Helaas is gele room niet vegan, en had ik geen alternatief voor handen. Dus heb ik de roos maar eerst zo ver mogelijk in mijn hand gevormd. Buig een plakje appel tot een cirkel, en wikkel daar dan nieuwe partjes omheen, steeds met de schilkant naar boven.
Blijf dit doen tot je het niet meer kan vasthouden en zet het dan in het vormpje. Het kan gebeuren dat dit dan je resultaat is:
Ontmoedigend, maar niet getreurd. Als je roos uit elkaar valt, duw je 'm gewoon weer terug in vorm. Het helpt, en geeft een mooier resultaat, als je elk nieuw 'blaadje' steeds een stukje laat overlappen met de vorige.
Ga zo verder tot je vormpje vol is.
En vouw tot slot nog wat 'blaadjes' klein op, zodat ze in het midden kunnen.
Het is misschien een wat minder realistische roos dan wanneer je de partjes wel in gele room kan duwen, maar het is nog steeds best leuk, toch?
Doe de taartjes dan een minuut of twintig in de oven, bij 180 graden. Klaar!
Deze waren niet zo lekker als mijn niet-veganistische versie, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik de boel per ongeluk zelf heb gesaboteerd door de bodem niet alvast wat te bakken voordat ik de vulling toevoegde. Ik zal de veganistische levenswijze deze tegenvaller dus niet aanrekenen, en blijf verder experimenteren. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...