dinsdag 3 maart 2015

Vegan appeltaartje


De veganistische bakexperimenten gaan door; na cupcakes en chocolate chip koekjes is het nu tijd voor een ware klassieker: appeltaart. Aan standaard appeltaartvulling komt al geen zuivel of ei te pas, dus dat is mooi makkelijk. Voor een veganistische variant is de grootste uitdaging voor mij dat ik voor de bodem niet meer mijn geliefde AH bakmix kan gebruiken, maar zelf iets in elkaar moet kneden. Voor een recept voor appeltaartbodem zonder ei moest ik gevorderde Google-vaardigheden uit de kast halen. Uiteindelijk bood deze site uitkomst.

Om het wat specialer te maken, heb ik weer taartjes met roosvorm gemaakt, net als ongeveer twee jaar geleden. Als je wat minder tijd hebt, kun je ook gewoon doodleuk wat blokjes appel met suiker en kaneel in je vormpje mikken en het daarbij laten, ook gegarandeerd een succes en aanzienlijk minder tijdrovend. 

Ingrediënten (2 stuks)
60 gram plantaardige margarine
80 gram bloem (plus wat extra voor het uitrollen)
2 theelepels ijswater
snufje zout
snufje suiker

2 appels met mooi rode/roze schil
citroensap
kaneel
suiker

handig: minivormpjes voor taartjes, staafmixer met hakaccessoire, groentesnijder

Het deeg voor de bodem heeft wat tijd nodig om te rusten, maak daarom indien mogelijk het deeg alvast de avond van tevoren. Snijd eerst de boter in blokjes en doe het een kwartiertje in de vriezer. 
Doe dan de bloem, zout, suiker en de helft van de margarine in het hakbakje van de staafmixer (of nog handiger: in je keukenmachine - bij gebrek aan allebei deze apparaten, kun je de koude boter ook schaven en dan mengen met de overige ingrediënten).
Zet de staafmixer een paar seconden aan, voeg dan de rest van de margarine toe, en zet de mixer weer een paar seconden aan. Je eindigt met kruimels.
Voeg dan twee theelepels ijswater toe, en zet de staafmixer weer heel even aan, tot het deeg samenkomt.
Vorm het deeg dan tot een bal, en maak die plat. Kneed zo min mogelijk, dan heb je uiteindelijk een luchtigere bodem (iets met gluten, schijnbaar). Doe dan het deeg minstens een uur en maximaal twee dagen in de koelkast.
Als je klaar bent om de taartjes te gaan bakken, haal je het deeg uit de koelkast en laat je het even tien minuutjes op temperatuur komen. Rol het dan uit, en bekleed je (ingevette) bakvormpjes. Ik deed dat door de bovenkant van het vormpje als uitsteker te gebruiken en vervolgens het deeg in het vormpje te drukken. 
Dan een belangrijke stap, die ik zelf verzuimd heb, met alle gevolgen van dien: bak de bodem even voor, zeg zo'n 10 minuten op 180 graden. Ik heb dit achterwege gelaten en ik kan achteraf niet goed uitleggen waarom ik zo eigenwijs was, want ik weet best dat dat moet, en het resultaat was voorspelbaar: taartjes waarvan de bodem niet zo goed gaar was. Dus volg alsjeblieft niet mijn voorbeeld hierin.

Maak vervolgens de appelpartjes. Snijd eerst je appels zo dat je zo veel mogelijk rechte vlakken hebt.
Je eindigt met vier stukken appel, en een vierkant klokhuis - ook eens leuk, voor de afwisseling. Snijd dan zo dun mogelijke plakjes appel. Dat gaat makkelijk met een groentesnijder. Snijd indien nodig je appelstukje een beetje bij aan de zijkant, zodat hij beter op de groentesnijder past. En nog een moederlijke waarschuwing: kijk uit voor je vingers bij deze stap.
Leg de plakjes op een stuk bakpapier, en bestrooi met citroensap, suiker en kaneel.
Dan het vormen van de roos. De vorige keer dat ik dit deed, ging dat makkelijker, omdat ik toen een laagje gele room in de bodempjes deed, waar ik de appelplakjes vervolgens in kon steken. Zo kon ik vrij eenvoudig een mooie roos maken. Helaas is gele room niet vegan, en had ik geen alternatief voor handen. Dus heb ik de roos maar eerst zo ver mogelijk in mijn hand gevormd. Buig een plakje appel tot een cirkel, en wikkel daar dan nieuwe partjes omheen, steeds met de schilkant naar boven.
Blijf dit doen tot je het niet meer kan vasthouden en zet het dan in het vormpje. Het kan gebeuren dat dit dan je resultaat is:
Ontmoedigend, maar niet getreurd. Als je roos uit elkaar valt, duw je 'm gewoon weer terug in vorm. Het helpt, en geeft een mooier resultaat, als je elk nieuw 'blaadje' steeds een stukje laat overlappen met de vorige.
Ga zo verder tot je vormpje vol is.
En vouw tot slot nog wat 'blaadjes' klein op, zodat ze in het midden kunnen.
Het is misschien een wat minder realistische roos dan wanneer je de partjes wel in gele room kan duwen, maar het is nog steeds best leuk, toch?
Doe de taartjes dan een minuut of twintig in de oven, bij 180 graden. Klaar!
Deze waren niet zo lekker als mijn niet-veganistische versie, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik de boel per ongeluk zelf heb gesaboteerd door de bodem niet alvast wat te bakken voordat ik de vulling toevoegde. Ik zal de veganistische levenswijze deze tegenvaller dus niet aanrekenen, en blijf verder experimenteren. 

2 opmerkingen:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...